Untitled Document

Op
het jongste Festival van Cannes haalde la Pianiste niet minder dan drie
prijzen : de Grote Prijs van de Jury voor de film, de Prijs Beste vrouwelijke
én deze voor de mannelijke vertolking, respectievelijk voor Isabelle
Huppert en de jonge Benoit Magimel. Deze film van de Oostenrijkse cineast
Michael Haneke (1942), waarin ook de Franse actrice Annie Girardot speelt,
leidde tot heel wat controverses. Dit was eveneens het geval voor zijn
beruchte Happy Days, een film die de keiharde sensatie van Cannes 1998
was. Als waarnemer van onze moderne wereld maakt Michael Haneke geen leuke
films, wel films die ons een spiegel voorhouden van wat er in onze samenleving
aan de hand is.
La Pianiste is de verfilming van de gelijknamige, bekende roman (Die Klavierspielerin)
van zijn landgenote Elfriede Jelinek.
Erica Kohut (Isabelle Huppert) is een veertigjarige pianolerares aan het
prestigieuze conservatorium in Wenen, die nog altijd bij haar dominante
moeder (Annie Girardot) woont. De ongezonde verhouding tussen moeder en
dochter beheerst uiteindelijk het leven van Erica en geeft aanleiding
tot allerlei excessen. Zo slingert haar seksleven zich tussen voyeurisme
en masochisme, om maar iets te noemen.
Als een van haar beste leerlingen, Walter Klemmer (B. Magimel), op haar
verliefd geraakt, verklaart ze hem boudweg dat hun relatie slechts op
sadomasochisme kan gesteund zijn. Uiteraard heeft een dergelijke verhouding
veel kans om uit de hand te lopen.. .
Hanekes omstreden film zit vol prachtige pianomuziek maar ook vol seksuele
ontreddering. Hoe dan ook is La Pianiste een film die men als cinefiel
moet gezien hebben. En zoals Happy Days zal deze film nog lang blijven
nazinderen.
Hij zal in elk geval leiden tot geanimeerde discussies ondercinefielen.