dolls
Miho Kanno
Hidetoshi Nishijima
Tatsuya Mihashi
Chieko Matsubara
Filmselectie Rotterdam 2003
De
Japanse cineast Takeshi Kitano is, zoals de Zuid-Koreaanse Kim
Ki-duk (The Isle, 2000), wat men noemt een cultregisseur. Tegenover
hun films kijkt de toeschouwer aanvankelijk wat bevreemdend op.
Naarmate de tijd vordert, blijkt steeds meer dat ze door hun
ongewone, innoverende stijl vernieuwend zijn voor de film als
kunstvorm. Dolls gaat in wezen over wat men ‘l’amour fou’ noemt,
de onvoorwaardelijke liefde en passie tot in de dood.
De constructie van deze film is merkwaardig, de montage nog ongewoner. Deze
tiende film van Kitano, van wie Hana-bi en Kikujiro bij ons het
meest bekend zijn, begint in het traditionele Bunraku poppentheater:
de jouri-zanger en zijn shamisen-begeleider voeren de liefdestragedie
van Chubei op, terwijl op het toneel het verhaal met grote poppen
(dolls) wordt uitgebeeld. Dit is het 17de-eeuwse kader, waarin
de filmmaker drie andere liefdestragedies met mensen van vlees
en bloed in een gestileerd hedendaags Japan laat afspelen. Matsumo
is van plan te trouwen met de dochter van zijn werkgever omwille
van zijn carri�re en om zijn ouders te plezieren. Op het laatste moment kiest hij toch voor Sawako, de vrouw van zijn leven. Letterlijk en figuurlijk aan elkaar gekoppeld, zwerven ze door het landschap tijdens vier seizoenen. Kitano voegt aan zijn mijmering over nooit aflatende liefde nog het verhaal van een oude yakuza-baas, machtig en rijk, maar ziek en eenzaam, en dat van een popidool dat door miljoenen wordt aanbeden. Dat ��n enkele beslissing je hele leven kan bepalen is de ‘rode draad’ doorheen het verhaal.
De combinatie van het traditionele poppenspel en het realisme van de film maakt Dolls tot het meest ambitueuze project van de filmmaker. Kitano verlaat in deze film zijn esthetiek van het geweld. Toch beweert hij dat hij met deze film, waarin geweldsc�nes totaal ontbreken, zijn gewelddadigste film heeft gemaakt. De film bevat subtiele symboolsc�nes en zit vol schitterend natuurschoon met een prachtig koloriet. De fotografie is buitengewoon, evenals de kadrering, het verhaaltempo rustig, met spaarzame dialogen. Daarnaast is er de gedoseerde score die functioneel de melancholische ondertoon accentueert.
Een visueel hypnotische film !
| Acteurs |
| Regie |
| Takeshi Kitano |
| Korte inhoud |
| Scenario |
| Taleshi Kitano |
| Muziek |
Joe Hisaishi |
| Totale Speelduur |
| Japan – 2002 – 114 Minuten Originele versie – Nederlandse Ondertitels – sous-titres Français (onder voorbehoud) |
| Genre |
| Drama Romance |
| Rating |
| – |
| Officiële website |
| – |